W
E
E
K
J
O
U
R
N
A
A
L

WEEK 4 - 23 t/m 27 januari 2012

Afgelopen dinsdag was er voor de tweede keer de sollicitatietraining voor een select groepje derde en vierdeklassers.
Ik had dat vorige week nog niet gemeld, omdat ik eerst even wilde zien hoe een en ander zou verlopen. Het is een grote groep – dat wil zeggen: voor onze school.
Meestal zit de hogere klassen met niet meer dan vijf, zes leerlingen in de klas, gewoon omdat dit rustiger en veiliger is. Het werkt lekkerder zeg maar.
Nu zijn het er negen, en dat is voor de dames Linda en Nynke van Jobstap een hele kluif. Het gaat goed hoor.
Zoals gezegd was de afgelopen dinsdag dus de tweede sessie. Zo’n training is erg nuttig, maar wel pittig. Hoe gedraag jij jezelf bij een echte sollicitatie? Wat trek je aan? Wat zeg je wel en wat zeg je niet? Is het bijvoorbeeld netjes om gelijk over geld te beginnen, of kun je dat beter even uitstellen tot een tweede gesprek? Wat laat je zien met je houding? Ben je echt geïnteresseerd, of hang je een beetje onderuit te chillen en af te wachten tot die heer of dame aan de andere kant van de tafel is uitgepraat?
Hoe schrijf je een nette brief? Wat staat er nou eigenlijk in zo’n advertentie in de krant of via internet? Wat bedoelen ze met ’contract’, en wat betekent CAO?
Wat bedoelen ze met ’motivatie’ of ’sociaal vaardig’? Er komen ook vragen aan bod als ’wat zijn je goede kanten’, ’waar ben je goed in’, maar ook ’waar ben je niet zo goed in’? Vooral dat laatste is niet zo gemakkelijk om te zeggen.
We oefenen met telefoongesprekken en bereiden die voor.
We doen deze training vier weken. Daarna gaan de leerlingen een echt sollicitatiegesprek doen met iemand van Jobstap. Er wordt een tijd afgesproken, de leerling moet zelfstandig naar de afspraak toe, en zelf bepalen wat hij of zij gaat zeggen en doen, en wat je aantrekt. Aan het einde wordt het gesprek geëvalueerd, en krijgt elke leerling een diploma.

Alle leerlingen die deelnemen zullen uitstromen naar het vrije bedrijf; handig dus om te weten hoe het in zijn werk gaat om daar te komen en een leuke baan te vinden waar je echt happy mee bent.

Nog even iets heel anders.
Je ziet als leerkracht wel eens dingen op het plein gebeuren waar je in je hart enorme schik om hebt.
Als jongen schreef ik vroeger, toen ik een heel leuk meisje had gezien, een beverige liefdesbrief, waarin ik wat onbeholpen mijn onvoorwaardelijke en eeuwige liefde verklaarde voor dat meiske, dat in mijn ogen echt het allermooiste liefje van de hele school was. Ze heette Marion, dat weet ik nog – maar dat terzijde.
Een beetje jongen sprenkelde dan nog wat dure after shave over de brief, zodat hij lekker rook, en dan toog je naar de brievenbus, hopend en vurig de hemelse machten aanroepend dat meisjelief leuk zou reageren.
Dat deed ze niet – ze reageerde in het geheel niet, maar dat is weer een ander verhaal, dat ik u bij gelegenheid nog wel eens zal vertellen.
In elk geval: dat gaat nu wel iets anders. Je legt contact via de bekende sociale media en dat is het dan. Meisje reageert en je hebt een date.
Ik zal niet met u in discussie gaan wat nou het meest romantisch is, dat is voer voor psychologen. Goed, een paar jongens hadden via die social media een leuk grietje gespot, dat er zeer goed uitzag op de foto’s.
Even een berichtje krabbelen, en binnen no time was er contact. Ze zou wel even langs komen, ze was toch in de buurt. De jongens dachten ’kat in ’t bakkie’, maar dat pakte iets anders uit.
We stonden erbij en keken ernaar, en konden met heel veel moeite ons lachen inhouden. Wat was het geval? Het meisje had waarschijnlijk een gedegen cursus fotoshoppen gehad, want de werkelijkheid detoneerde nogal met wat er op de foto’s te zien was, om het maar even netjes uit te drukken.
De koppen van die jongens: priceless. Je zag ze denken: ’hoe komen we hier in vredesnaam met goed fatsoen vanaf?’
We hebben ze uit de brand geholpen, en hen binnengeroepen omdat ze zogenaamd een toets hadden. Want zo zijn we dan ook wel weer. Maar we hebben wel gelachen. Kijk, dat zijn dan weer van die onbetaalbare momenten, die het onderwijs zo leuk maken.

Tot de volgende week maar weer!

terug